Weert en cultuur is als olie en water aldus de scribent Frits Nies. Ben het zelden met hem eens maar nu heeft hij toch een punt. Laten wij eens kijken naar de ambitie van het erfgoedhuis: nee, laten wij terug gaan naar 1980.
Het voormalige stadhuis aan de Markt kwam leeg te staan door de in gebruik name van het nieuwe stadhuis. Omdat het historische pand met zijn ligging pal tegenover de kerk zich niet leende voor een frivole bestemming van bijvoorbeeld dames ten al gehele nutte, besloot men er een museumbestemming aan te geven Een museum voor religieuze kunst. Redelijk voor de handliggend met al die beminde broeders en zuster in de nabijheid, en het nooit te vermijden CDA.
Onder zijn alom bekend staand enthousiasme ging CDA wethouder de Borgie aan de slag. In korte tijd werd het pand verkracht. Verbouwd hoor ik u zeggen. Nee, ik bedoel verkracht. Eikenhoutpaneeldeuren gingen voor jaren de zolder op; de prachtige granitovloer werd belegd met een vloerbedekking in een kleur die je na 3 dagen carnavalvieren wel bekend voorkomt. Om de snelheid er in te houden werd het hoge plafond gemold om leidingsystemen aan te leggen, daarvoor in de plaats kwam een systeemplafond met dezelfde herkenbare kleur, iets lichter. Waar was u ambtenaar van monumentenzorg. Wellicht kunnen wij hem achteraf alsnog zijn pensioen ontnemen wegens vergaande nalatigheid.
Vervolgens werden er vitrines geplaatst en keurig gevuld met spulletjes. De bemensing werd geregeld door de inzet uit een banenpoolregeling en waakte keurig een aantal jaren over de spulletjes.
Natuurlijk is er in de loop der jaren iets veranderd; veel zelfs als het gaat om de kwaliteit van de collectie en het pand van binnen. Dit alles is niet dankzij de politiek, maar ondanks de politiek tot stand gekomen. De oubolligheid heeft wel jaren geduurd en van ambitie was niets te merken; van investeren in de eigen instelling tot op heden ook niet. Kijk maar naar de andere oudheidkamer de Tiendschuur; al 35 jaar oud en geen cent meer in geďnvesteerd.
Terug naar heden 2008. Op de Singel komt een oude school leeg te staan. Daar moeten wij iets mee… Zou het niets zijn om daar een erfgoedhuis in onder te brengen… Laten wij de ambities wat bij stellen… Herkent u het patroon inmiddels.. . Weert en cultuur is als olie en water.
Leon Bouwels
