Begin januari verscheen wethouder Stokbroeks (D’66) in de publiciteit met een lijst van beperkingen voor het gebruik van de Osman Gazimoskee, die aan haar toe werden geschreven. Na deze publiciteit is er geen enkel bericht van erkenning of nuancering vernomen, ook niet nadat twee fracties hierop vragen gesteld hebben.

Kort gezegd : de wethouder wilde alle activiteiten in dit gebouw en nevenruimten beperken tot niet veel meer dan bidden.
Over wat kan en mag in dit land bestaan een heleboel regels. Te beginnen in de grondwet : vrijheid van vereniging en vrijheid van vergadering. Het is in dit land gelukkig algemeen aanvaard dat door particulieren of instellingen georganiseerde bijeenkomsten te allen tijde mogelijk moeten zijn.
Hoe geloofwaardig kun je zijn !

Natuurlijk wordt er kritisch gekeken naar het gebruik van particulier beheerde ruimten, semi-openbare gebouwen en gesubsidieerde accommodaties. Denk aan de handhaving openbare orde, bestrijding van de paracommercie, regulering van de handel en het winkelaanbod, om maar eens een greep te doen.
Op die basis is tegen activiteiten in en rondom moskeeën al wel eens corrigerend opgetreden.

Waar komt dit vandaan ?
Heeft het iets te maken met een dwingende sturing of zelfs stuwing om (verplicht) gebruik te maken van opgerichte gemeenschapshuizen ?  Heeft het iets te maken met een landelijk geregeld geëtaleerde drang van D’66 om religie uit het openbare leven te bannen ?
Met deze vragen nog in gedachten, trekt een aankondiging van D’66 Land van Weert, de aandacht. Landelijk kopstuk Boris Dittrich wordt in Weert ontvangen om de aftrap te geven voor de verkiezingscampagne van D’66 in Weert. Hij zal er het eerste exemplaar van het verkiezingsprogramma aan lijsttrekker Stokbroeks aanbieden, zo valt te lezen.
Voor deze bijeenkomst heeft het D’66 van Stokbroeks een bijzondere locatie gekozen :
De Marokkaans Islamitische Moskee op Keent.
Hoe ongeloofwaardig kun je zijn ! 

Anton Kirkels